Overdenkingen

 
Een gebed voor de vakantie
 

God, geef mij een hart dat vakantie kan nemen,
zich even uit het gareel van de zorg
en de verantwoordelijkheid los kan maken,
de aarde kan proeven en ruiken
en de lucht en het water en de mensen erbij.
Geef mij een hart, God,
dat – klein als een kind – de verrassing beleeft
van elke nieuwe morgen en elke nieuwe horizon,
dat zich laat drijven op de wolken
en gaat rusten in een ondergaande zon.
Geef mij een hart dat nog kan luisteren naar de vogels
en kan glimlachen bij de verre geluiden
van koeien als de morgen begint.
Geef mij een hart dat nog op de uitkijk staat
naar vreemde mensen en andere dingen
en gelukkig is om hun anders-zijn.
Geef mij een hart dat nog kan spelen,
en alles kan vergeten
bij een bal in het water of een kind in het zand.
Geef mij een hart God, een open hart en open handen
om naar mensen toe te gaan,
te luisteren naar hun verhalen
en te snoepen van hun vriendschap als de avond valt.
Geef mij een hart dat uitnodigt – als een rustbank in de zomer –
iedere voorbijganger, ieder mens langs de baan.
Geef mij een hart dat zich wil bekeren
tot de eenvoud en het geluk om kleine dingen,
een hart dat kan bewonderen, zonder te bezitten,
en kan bidden zonder woorden,
een hart dat doorheen de dingen
kan kijken naar Uw oneindigheid.
God, geef mij een hart dat vakantie kan nemen zoals Gij,
op die zevende dag.

 
 
 

Een goed mens
 

Het begint met jezelf tot doel te stellen om een goed mens te zijn voor een ander.
Dat klinkt wellicht wat klein,
maar het is uiteindelijk heel groot.
Om een goed mens te zijn voor een ander moet je bereid zijn aan jezelf te werken.
Niet te veel bezig zijn met externe factoren.
Want alleen als je eigen emmer gevuld is
ben je in staat uit te delen.
De rijke mens, sterft twee keer, een eerste keer al wanneer hij als mens verdrinkt in zijn rijkdom!