40 dagen tijd

 
Op weg naar Pasen, is een tijd om stil te worden, tot bezinning te komen, een tijd voor gebed. Deze tijd wordt ook wel de vastentijd genoemd. Vasten heeft alles te maken met een sober leven, op welk gebied dan ook: eten, tijd, geldbesteding.
 
Wat beweegt je? Hoe ga je met de medemens om? Of juist een tijd om extra de stilte op te zoeken, door gebed en bezinning of er juist meer voor een ander te zijn. Daar is de veertigdagentijd in het bijzonder een tijd voor. Maak ruimte in je agenda, hoofd, je leven. Ruimte voor God.
 
Pasen is hét centrale feest van de christelijke kerk. Het is het feest van leven uit de dood. Je ziet dit terug in de symbolen van de lente: narcissen, eieren, kuikentjes, lammetjes. In de kerk draait het niet om de lente, maar om de dood en de opstanding van Jezus Christus.
 
De veertigdagentijd is een bekeringstijd. Op veel plaatsen in het Oude en Nieuwe Testament wordt verteld over mensen die vasten om hun gebeden kracht bij te zetten. Je (weer) wenden tot God en je afwenden van alles wat je van God afhoudt. Veertig dagen lang was er de zondvloed, veertig dagen lang wachtte Noach in de ark waarna Gods trouw zichtbaar werd. Veertig jaar trok het volk Israël door de woestijn, voordat zij het beloofde land bereikten. Veertig dagen bracht Mozes op de berg door om daar Gods geboden in ontvangst te nemen. Jezus zelf heeft ook veertig dagen met vasten en gebed doorgebracht in de woestijn, waar Hij werd verzocht door de duivel, voordat Hij aan de verkondiging van het Evangelie begon.
 
De veertigdagentijd voor Pasen is zo ook een uitnodiging om samen met Jezus de weg naar Jeruzalem te gaan, de weg van sterven aan ons zelf, de weg van toewijding aan God en aan anderen, de weg van gebed en bezinning, dan zal het nieuwe leven dat Jezus ons door zijn sterven heeft verworven, openbreken in ons eigen leven en ook in de maatschappij.
 
Een gezegende tijd van bezinning en toewijding gewenst op weg naar Pasen!